23 października w bibliotece SSA odbyło się spotkanie z Panią Magdaleną Witkiewicz, pisarką, autorką powieści dla dorosłych i dla dzieci. W czasie spotkania nasz gość podzielił się z gimnazjalistami swoja wiedzą i doświadczeniem na temat warsztatu i techniki pisania książek. Pisarka opowiedziała o tym, skąd czerpać tematy do opowiadań i o tym, jak działa cała potężna machina wydawniczo – księgarska. Ale głównym celem spotkania było zachęcenie uczniów do wzięcia udziału w warsztatach pisarskich, które będą się odbywały w naszej bibliotece pod czujnym okiem Pani Magdaleny Witkiewicz.
Zapraszam do wejścia na naszego bloga liberopatronum.blogsopt.com i podzielenia się refleksją na temat spotkania, a osoby chętne do udziału w warsztatach do zapisywania się na blogu lub w bibliotece. Uczniowie z kółka dziennikarskiego przeprowadzili wywiad z pisarką, który niebawem pojawi się na naszej stronie.
Beata Rossa-Stopczyńska
(23.10.2013)
The Phantom of the Opera, Frankenstein, Diamonds are forever, The Hound of the Baskervilles, Slumdog Millionaire - to nowe pozycje , które możecie znaleźć w naszej bibliotece. Zapraszam w imieniu swoim i nauczycieli języka angielskiego.
Beata Rossa-Stopczyńska
(23.04.2013)
Reporterka Alicja Tabor wraca do Wałbrzycha, miasta swojego dzieciństwa. Osiada w pustym poniemieckim domu, z którego przed laty wyruszyła w świat. Dowiaduje się, że od kilku miesięcy w Wałbrzychu znikają dzieci, a mieszkańcy zachowują się dziwnie. Rośnie niezadowolenie, częstsze są akty przemocy wobec zwierząt, w końcu pojawia się prorok, Jan Kołek, do którego w biedaszybie przemówiła wałbrzyska Matka Boska Bolesna. Po jego śmierci grupa zbuntowanych obywateli gromadzi się wokół samozwańczego „syna", Jerzego Łabędzia. Alicja ma zrobić reportaż o zaginionej trójce dzieci, ale jej powrót do Wałbrzycha jest także powrotem do dramatów własnej rodziny: śmierci rodziców, samobójstwa pięknej starszej siostry, zafascynowanej wałbrzyską legendą księżnej Daisy i zamku Książ. Wyjaśnianiu tajemnicy Andżeliki, Patryka i Kalinki towarzyszy więc odkrywanie tajemnic z przeszłości Alicji. W swojej najnowszej książce Joanna Bator nawiązuje do konwencji powieści gotyckiej. Nie po to jednak, by bawić czytelnika: w tym, co niesamowite, często ukryta jest prawda o nas, której na co dzień nie chcemy pamiętać. ukryj.
źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2012
Serdecznie polecam Beata Rossa-Stopczyńska (luty 2013)
Piękna epoka, inteligentne i piękne kobiety. Dwudziestolecie międzywojenne to prawdziwy raj dla historyka, to czasy kiedy w życiu publicznym pojawiły się wielkie indywidualności, barwne postacie, niezapomniane osobowości. Sławomir Koper kontynuuje wątek życia prywatnego elit II Rzeczypospolitej i tym razem zajął się osobami kobiet odgrywających w tych czasach znaczącą rolę. I nie ogranicza się włącznie do osób najbardziej znanych, przypomina również panie już nieco zapomniane (Maria Morska) czy też dopiero obecnie docenione (Katarzyna Kobro). Ale przede wszystkim jest to barwna opowieść o żeńskich elitach okresu międzywojennego, z Jadwigą Beck, Zofią Nałkowską czy Marią Dąbrowską na czele.
źródło opisu: Wydawnictwo Bellona,2011
Serdecznie polecam Beata Rossa -Stopczyńska (luty 2013)
W książce "Korczak. Próba biografii" Joanna Olczak-Ronikier kreśli historię życia znanego pedagoga, wplatając ją w żywą i poruszającą narrację o losach i wyborach polskich Żydów. Autorka szkicuje barwny portret bohatera. Widzimy chłopca szukającego swojej drogi, młodego lekarza kontynuującego społecznikowską działalność ojca, wychowawcę głoszącego śmiałe, nowatorskie teorie. Czytamy o wieloletnim kierowniku słynnego Domu Sierot (internatu dla dzieci żydowskich) i współpracowniku Naszego Domu (internatu dla dzieci polskich), a równocześnie znakomitym pisarzu. Książka "Korczak. Próba biografii" ukazuje wybitnego człowieka na tle jego epoki, mówi o bogatym dziedzictwie, które go ukształtowało, a także o okrutnych czasach, w których przyszło mu żyć. To znakomita biografia i zarazem porywająca opowieść.
Utopijna wiara, że można być zarazem Żydem i Polakiem, towarzyszyła Korczakowi całe życie. Dobrze wiedział, jak trudna jest taka podwójna tożsamość, ale nigdy jej nie negował. W dotychczasowych biografiach podkreślano całkowitą asymilację rodziny Goldszmitów, tak jakby dowodzić to miało wyższości cywilizacyjnej. A oni nie uważali swojej żydowskości za sprawę wstydliwą. Nie chcieli się jej wyrzekać. Nie próbowali jej zatajać. Nie chcieli poprzez chrzest zacierać śladów swego pochodzenia.
(fragment)
źródło opisu: Wydawnictwo Merlin
Serdecznie polecam Beata Rossa - Stopczyńska (styczeń 2013)
Strona 2 z 2